1. Wystąpiłem w podcaście Stary Gracz, gdzie oprócz wspominek o swoim growym życiorysie odpowiadałem także na pytania na temat „Natychmiast to skasuj”. Ilu autorów ma wywiady o książce rok po jej premierze?
2. No bo właśnie, minął rok od kiedy opublikowaliśmy z Martą ebooka „Natychmiast to skasuj”. Z tej okazji przygotowałem obszerne podsumowanie naszych dotychczasowych wydawniczych przygód.
3. Pamiętacie z „Natychmiast to Skasuj” scenę z autonomicznymi ciężarówkami? W Chinach trwają testy kilku bezbiałkowych systemów przewożenia towarów.
4. Czy zastanawialiście się kiedyś, czy klawiatury w naszych telefonach nas śledzą i jak? Jarek Kopeć się zastanowił, zrobił research i przedstawił wnioski. W efekcie zainstalowałem opensourcową klawiaturę.
5. Od trzech tygodni w Polsce obowiązują pierwsze regulacje w ramach unijnego „AI Act”:
- „Każdy system uznany za „wysokiego ryzyka” np. wspomagający rekrutację, planowanie pracy czy ocenę wydajności musi być regularnie monitorowany przez człowieka.”
- „Od 2 sierpnia 2025 r. twórcy modeli ogólnego przeznaczenia (GPAI), takich jak Chat GPT czy Gemini, będą musieli spełnić szereg wymagań: od przejrzystości danych treningowych, przez dokumentację techniczną, po przestrzeganie praw autorskich.”
- firmy mają dwa lata na dostosowanie się do tych regulacji. Jak wiemy w kwestii prawa autorskiego producenci dużych LLMów stosują podejście „trenowaliśmy nasz model na podstawie pańskiego płaszcza, więc co nam pan zrobi?”, co pewnie skończy się długotrwałymi targami, aby nie drażnić amerykańskiego suwerena.
6. Gdybym dostawał dolara za każdym razem gdy powtarzam wiadomy cytat z Gibsona, to miałbym pewnie z dziesięć dolarów. Tymczasem sam zainteresowany nie jest pewien, kiedy miałby wygłosić swoją najsłynniejszą maksymę.
7. Kwestia autorstwa w grach wideo tworzonych przez duże mainstreamowe studia to fascynująca sprawa. W przeciwieństwie do filmu nie mamy tutaj tak wyraźnie wykształconej pozycji „reżysera” (choć istnieją liczne próby), centralnej osoby, która zbierałaby (prawie) wszystkie laury. Jest zespół, jest komitet.
- Przy dużych zmianach personalnych, co sprawia, że druga część jest rzeczywiście dziełem twórców pierwszej?
- Artur Ganszyniec, jeden z projektantów pierwszego Wiedźmina rozkłada to na czynniki pierwsze w poniższym tekście.
- Najciekawszy dla mnie jest jeden z końcowych wniosków: „The game becomes a collection of design decisions, dos and don’ts, aesthetic choices, voices, moods, sights, sounds, decision spaces, etc, etc. The DNA of the company (or the IP) is stored in the game itself,”
Z popkultury w tym tygodniu:
- „Unicestwienie/Anihilacja” Jeff VanderMeer – potrzebowałem kilkunastu lat aby wrócić do czytania tej książki, ale udało się i ostatecznie bardzo mi się podobało. Najbardziej lovecraftowska rzecz jaką czytałem.
- „Ballard” Prime Video – ze wszystkich seriali dostępnych na Prime Video moim ulubionym jest niezbyt znany w Polsce „Bosch”. To łącznie licząc dziesięć sezonów, rozpiętych na dwie serie, przygód lekko skwaśniałego policjanta z Los Angeles. Pierwsze 3-4 sezony to nie jest może ciężar The Wire, ale bardzo lubię nacisk położony na przedstawienie policyjnej biurokracji. Z czasem poziom się opuszczał, aż wreszcie serial został ubity po trzecim „Bosch dziedzictwo”. Czy aby na pewno? Nie! Bo ostatnie odcinki zręcznie wykorzystano aby wprowadzić widzów w serial z zupełnie nową bohaterką. Też policjantką z LA. To nie jest to samo co pierwsze „Bosche”, ale nadal lepiej niż „Dziedzictwo”.
- „Warfare” Garland, Mendoza – „Amerykanie najpierw najadą Twój kraj, a potem będą kręcić filmy jak im było smutno w trakcie”.
- „Czarna komedia” Teatr Kamienica – po wątpliwym sukcesie wyprawy z Pawłem na musical o Czterdziestolatku, namówiłem osobistą żonę aby poszła ze mną do Komercyjnego Warszawskiego Teatru. Na angielską sztukę sprzed pół wieku. Było trochę krzyczenia i tarzania się po podłodze, ale podobało mi się.
Dodaj komentarz