Na Gamescomie, podczas oglądania meczu SC2 na żywo. Gdzie jest Wally.
kmh
Nazywam się Konrad Hildebrand i za dnia jestem zwyczajnym dwudziestoparolatkiem walczącym o miłość, sprawiedliwość i lepsze jutro. Obecnie zajmuje się robieniem internetów w dużej firmie z całkiem znośną stołówką. Wcześniej zajmowałem się masą interesujących rzeczy, m.in. prowadzeniem magazynu Motyw Drogi, który aktualnie znajduje się w stanie hibernacji. Ale to się zmieni. Tutaj wrzucam wszystko to, co o czym nie chce zapomnieć.
Można mnie również znaleźć na:
Można mnie również znaleźć na:
“ W kawałku główną rolę grają kobiety idealne - grające w Halo i MMO, wiedzące co to achivementy, czytające komiksy, kochające Star Wars… Ech, marzenia…
Mam tak w domu, polecam. No może z tym kochaniem Star Wars to przesada, ale moja teściowa lubi Chewbaccę.
“ Games are awesome. More people playing games is awesome. Game journalism should be about sharing, not about excluding. Many writers have yet to figure that out.
What Problem With Games Journalism? Part 4
“ Better writing leading to more readers is where [my ideas about conducting better interviews] fall apart,” my source said. “Readers just do…not…care about good writing. They simply don’t…the PR people are not devoted to good journalism. They are devoted to selling their product. If that means getting more eyes to worse interviews, so be it.
What Problem With Games Journalism? Part 3
“ What killed…Crispy Gamer wasn’t 20-year-old interns. Gamers are always talking about how dissatisfied they are with the lack of maturity in video game journalism. Yet, it seems that whenever a publication or website comes along that purports to offer something more erudite and sophisticated, something more substantial than racy screenshots of the Dead or Alive girls, that publication flies around like a duck with a broken wing for a few painful months before finally dying.
What Problem With Games Journalism? Part 1
Sugababes - Easy (HQ Official Music Video) (via kitovec)
już zapomniałem, jak bardzo przesadzony jest ten teledysk. gulp
“ Myślimy o zabawie burzącej mieszczańsko – neoliberalny paradygmat. Myślimy o zabawie, która nie uprzywilejowuje chłopców. Myślimy o zabawie jako o performensie, akcji z dziedziny sztuki krytycznej. Myślimy o zabawie jako o rewolucji.
Czasami trudno się dziwić, czemu polski komiks kobiecy ma się tak jak się ma
“ Mark Rein is a jerk. Now I suspect this is not groundbreaking news, although it is to me, because I’ve never met him or even seen him before. However, this experience seems to confirm my opinions on Epic and companies like them in general. Now Mark may well look down on humble indies like me. He may well think I’m doing it wrong. he may laugh when me and Mark discuss the pitiful money our companies make, and giggle at the fact that we reply to gamers on a one-on-one basis… But fuck him. I would rather earn minimum wage making indie strategy games for the PC, as my own boss, with an original game, satisfying a hardcore niche of friendly customers (the one-thousand-true-fans-philosophy), without a publisher telling me what to do, and without having to leave my house to go to work, without having to do ‘crunch time’ (because, dude… its like so macho to work until 3AM and never see your family)… Than I would work at epic for megabucks. The sheer overwhelming stench of testosterone would probably give me a headcahe, combined with the dizzy excitement of exactly what shade of grey our next game’s space-marine would wear as he kicked alien butt.
Cliffski’s Blog » Epic opinions
więc zabijając czas na Heathrow miałem spięcie z lotniskową policją, i lotniskowa policja wygrała
a wszystko przez kobiety
International Superheroes Of Hardcore - Back To The Future (via Syphxcore)
Z okazji dzisiejszego święta, którego nie było
“ Pomysł chwycił, zgłoszeń jest coraz więcej. Błażej musiał zacząć planować terminy sesji z wyprzedzeniem. Jedni przychodzą, bo akurat nie mieli nic innego do zrobienia. Jak 25-letni Konrad, dziennikarz. – Zapisałem się na zdjęcia, żeby się trochę rozerwać. Przez wrodzoną próżność, fajnie jest się zobaczyć na umiejętnie zrobionym zdjęciu – mówi. Wątpliwości nie miał też Łukasz, korektor, rocznik 1986. – Od razu widziałem, że Błażej jest pasjonatem i ma dobre intencje – przyznaje, komplementując zwyczajność w czasach retuszu, ciepłą tonację fotografii, brak pozy. – Uznałem, że fajnie mieć takie zdjęcie własnej twarzy – opowiada.
Po prostu pokaż twarz - Życie Warszawy
tymczasem w życiu warszawy dzienniakrze, korektorzy
